ആവര്‍ത്തനം




പ്രവര്‍ത്തന മേഖല
വിപുലപ്പെടുമ്പോള്‍
സത്യത്തിന്റെ വ്യാപ്തി
ബോധ്യപ്പെടുമ്പോള്‍
നിലപാടുകളുടെ മാറ്റം
നിര്‍ബന്ധമാകുമ്പോള്‍
അമ്പരപ്പുകള്‍ ഇനിയും
ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടും

ഉപ്പ്


തണുപ്പിന്‍ താളില്‍ പതിഞ്ഞ
പ്രകാശ തിരയെണ്ണമെടുക്കാം
നിറക്കുപ്പികളില്‍ നിരത്തിയ
മരുന്നെന്‍ വേദനയില്‍ പുരട്ടാം

ആകാശ ഗോപുരം തിരഞ്ഞു
കാറ്റിന്‍ കാലില്‍ തൂങ്ങിയാടാം
സുഗന്ധപൂരിതമെങ്കിലുമെന്‍മനം
കുളിര്‍മതേടിയലയുന്ന പോലെ

കല്ല് മുറിപ്പെടുത്തിയ കാലുകള്‍
നിഴലുള്ളിലായ് എന്നെ ചുരുക്കി
ഇടിമിന്നല്‍ പോലെയാ തിരപതനം
പ്രണയ ഹേതുവാം പുഷ്പമായ്

ആടുന്ന പിടലിപോല്‍ ജീവിതം
ആമോദ നിറങ്ങള്‍ മാറുന്നു
ഞാനെന്‍ കോപ്പയില്‍ ഉപ്പു നിറക്കും
പന മുകളില്‍ കയറിയാ പാട്ട് പാടും

ഒഴിഞ്ഞ പാഴ്ക്കൂനയിലേക്ക് വെറുതേ
എന്നുപ്പിനെ നീ ഒഴുക്കരുത്
എന്നോട് ചോദിപ്പുവെങ്കില്‍ ഞാന്‍
ഒരുപിടി മണ്‍പൊടി നിനക്കു നല്‍കാം

പ്രണയം തുളുമ്പുമാ പൊടിയില്‍
നമുക്കാര്‍ത്തട്ടഹസിച്ചു രമിക്കാം
ഇല്ലെങ്കില്‍ പറയൂ നമുക്കു പോകാം
ഒന്നിച്ചു മലമുകളിലേ കാറ്റു കൊള്ളാം

സ്വതന്ത്രം


ഇനിയുമെഴുതും കടലോളം
സുന്ദരനാം ചന്ദ്രനെന്നും
പുലരിയിലെ സൂര്യനെന്നും
പറയുമ്പോല്‍ എഴുത്തെന്തെളുപ്പം

ആകാശം വരണ്ടിരിക്കുന്നു
ഒഴിഞ്ഞ വെള്ളക്കുപ്പി പോലെ
വഴിയിരികില്‍ നിന്നു ഞാന്‍
തൊണ്ട വറ്റിയാശ്വാസം പുല്‍കി

വീട്ടുവാതിലിന്നു മുമ്പില്‍
അഭിവാദ്യമെഴുതി വെച്ചിരുന്നു
മുള്ളേറി ഹൃദയം വിറങ്ങലിക്കുന്നു
ഇല്ലിനി കരയില്ല എന്നുറച്ചിരിക്കുന്നു

എഴുതാനെന്തെളുപ്പത്തിനെളുപ്പം
കൊട്ടാരമെന്നു പറയുമ്പോലെളുപ്പം
കടല്‍പ്പാലമെന്നു പറയുമ്പോലെളുപ്പം
വെളിച്ചമെത്താത്ത കടലാസു ബാക്കി

പൂമ്പാറ്റകള്‍ കരിയുന്ന മണമെത്തുന്നു
മുടിചീകുമാ ലാഘവത്തിലെഴുതാം
നഖം മുറിയുമാ വേദനയിലുമെഴുതാം
കടലാസുകള്‍ പാറുന്നു സ്വതന്ത്രം

ഉമര്‍ ഖാലിദ്



ഭരണാധിപനും സേനാധിപനും
പേരായി നിന്നില്‍ ലയിക്കുമ്പോള്‍
വിപ്ലവത്തില്‍ ജ്വാല നിന്നില്‍
ജ്വലിക്കുവതിലെന്തത്ഭുതം

നീയൊരു മനുഷ്യ ശരീരമായിരുന്നു
നിനക്കും നിന്നെയറിവുള്ളവര്‍ക്കു
മെങ്കിലും നിന്‍ മതത്തെ നീ
വലിച്ചെറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും

പ്രിയനേ നിന്നിലെ നിന്‍
മതത്തേ ഫാസിസം തിരിച്ചറിഞ്ഞു
വിളിച്ചു പറഞ്ഞവര്‍ നിന്‍ നാമം
നിന്‍ മതത്തിനൊപ്പംഒറ്റുകാരനായ്

എങ്കിലും ഉമര്‍ നീയൊരു
വിപ്ലവജ്വാല തന്നെ
നീയുയര്‍ത്തിയ സമരാവേശം
ഒരു കലാശാലക്കായ് മാത്രമല്ല

മനുഷ്യനായ് ജീവിക്കാന്‍
മതക്കാരനും അല്ലാത്തവനും
ഈ രാജ്യത്തെവിടെയും
നീ തന്നോരാത്മ ധൈര്യം

അലയടിക്കട്ടെ രാജ്യമാകെ
പുതിയ ജ്വാലകളുയരട്ടെ
കരിഞ്ഞുണങ്ങട്ടെ ഫാസിസം
ആ തീജ്വാലകളില്‍

പ്രിയ ഉമര്‍ നീ നീ മാത്രമല്ല
ഞാന്‍ കൂടി ചേര്‍ന്ന നീയാണ് നീ
ഉയരട്ടെ നിന്‍ സമരകാഹളം
ഫാസിസം തകര്‍ന്നടിയും വരെ

യുദ്ധം


യുദ്ധഭൂവില്‍ ഒറ്റക്കായിരുന്നു ഞാൻ
സഹായ മാര്‍ഗങ്ങളേതുമില്ലാതെ
വെറുപ്പും ശത്രുതയും കാരണം
കാരുണ്യമെങ്ങോ പോയ് മറഞ്ഞു
പരസ്പരം പട വെട്ടി കൊല്ലുന്നു
എന്തിനെന്നേതിനെന്നറിയാതെ.

സ്വയം രക്ഷപ്പെടുവതെങ്ങിനെ
നിരായുധമാം എന്‍ കരങ്ങള്‍ ചോദിപ്പൂ
അപ്പുറം കടപ്പതെങ്ങിനെ
കൊലക്ക് വഴങ്ങാതെയെന്ന ശങ്ക ബാക്കി
ചുറ്റും കത്തിയും വാളുമല്ലോ
എന്നാലാവതു രക്ഷാശ്രമത്തിലാണു ഞാന്‍

എന്‍ കഴിവിവിടെ തുച്ഛം
അല്ലാവിന്‍ സഹായമേ മെച്ചം.
എന്താണീ യുദ്ധത്തിനര്‍ത്ഥം
ചിന്ത നിര്‍ത്താനാകാത്ത പാച്ചില്‍
ഞെട്ടി ഉണര്‍ന്നു ഞാനെന്‍
തിരിച്ചറിവിന്‍ മുറ്റത്ത്
എന്‍ ശരീരമാണെന്‍ ശത്രു
അതിനോടാണിനി എന്‍ യുദ്ധം
തിരിച്ചറിവിന്‍ സ്വപ്നാടനം
ഏകനാം നാഥന്ന് സര്‍വ സ്തുതികളും.

സമ്മതം സമ്മതം


























വലിയ ചോദ്യത്തിനും 
അതിന്റെ ചോദ്യത്തിനും
ഉത്തരമില്ലാതെ ഉഴറുമ്പോള്‍,
സമാധാനമെവിടെയോ 
മറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നു,
സമ്മതം പറയാതിരുന്നാല്‍,
എന്നേക്കുമെന്നേക്കുമായി
ജീവതപ്പുതുമ നഷ്ടമായേക്കാം.
സമ്മതം മാത്രം ബക്കിയാക്കി.